Kamery we wspólnocie zazwyczaj są montowane na ścianach budynku/ów a więc na części wspólnej nieruchomości których właścicielami są wszyscy członkowie WM. Montaż kamer to inwestycja i nie każdy musi się na nią godzić i jeszcze ją finansować. Prywatne finanse nie są częścią wsp0ólną nieruchomości i podlegają ochronie prawnej art. 140 Kc, art. 64.3 Konstytucja RP.

sakul napisał użytkownik: »

Witam,
Prosze o pomoc, jestesmy mala wspolnota i prosimy o porade co zrobic jak przygotowac pismo jakie kroki w nastepujacej sprawie:
Lokatorka zamontowala sobie klimatyzacje na scianie glownej elewacji obok okna 2 sasiada - oczywiscie nie miala na to zgody wspolnoty , nawet nie pytala ,prosimy o pomoc co mozna zrobic - co napisac w pismie do niej aby usunela klimatyzacje i jak to nie poskutkuje to co zostaje oprocz sadu?
dzieki

UoWL. Art. 12. Współkorzystanie z nieruchomości
1. Właściciel lokalu ma prawo do współkorzystania z nieruchomości wspólnej zgodnie z jej przeznaczeniem.
Zamontowanie klimy służy zwiększeniu komfortu mieszkaniowego a to nie jest zabronione.

Grafen2 napisał użytkownik: »

Zasada jest taka, że elementów zaliczanych do części wspólnych nie wolno trwale zabudowywać.
Instalacje wod-kan do nich się zalicza.

Jaki przepis prawa to reguluje?

Grafen2 napisał użytkownik: »

adad napisał użytkownik: »

. W razie braku zgody pomiędzy współwłaścicielami współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą na podstawie art. 199 K.c. żądać ustanowienia podziału quoad usum przez sąd (por. postanowienie SN z dnia 4 października 2002 r., sygn. akt III CKN 521/01).

gdzieś dzwonią tylko nie wiesz gdzie

Nie rozumiesz słów Sądu Najwyższego, weź się doucz to będziesz wiedział gdzie dzwonią.

Brak potwierdzonej zgody wszystkich współwłaścicieli na realizację robót budowlanych

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 17 marca 2022 r. II OSK 832/21
Teza
W sytuacji gdy budowa obiektu została zaplanowana na nieruchomości, będącej współwłasnością inwestorów i innych osób, to brak potwierdzonej zgody pozostałych współwłaścicieli na realizację robót budowlanych był równoznaczny z brakiem po stronie inwestorów prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

gab napisał użytkownik: »

Uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 21 grudnia 2007 r., III CZP 65/07 .Ściągnąć, przeczytać ze zrozumieniem i nie mącić.

Powiedz to Grafen 2 który stwierdził, że We wspólnocie nie ma "Prywatnych funduszy"
Czytaj ze zrozumieniem i nie mąć ludziom w głowach.

Kamery nie są częścią wspólną nieruchomości, chcąc je zabudować na nieruchomości wszyscy współwłaściciele muszą wyrazić na to zgodę, ponadto muszą udzielić pełnomocnictwa na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane.
Zarząd wspólnoty jest kumaty skoro zdemontował to widocznie były nieprawidłowości przy ich zakładaniu i nie chce odpowiadać przed UDO. Nie podano szczegółów więc wszystko w sferze domysłów.

gab napisał użytkownik: »

A kto powiedział, że najem cześci wspólnej jest czynnością nie mająca umocowania w uwl?
Uchwała, którą można zaskarżyć w sądzie, wystarczy.

To wskaż który artykuł uwl. mówi o rozporządzeniu częścią wspólną nieruchomości.

https://www.prawo.pl/kadry/przeglady-instalacji-elektrycznej-jak-czesto-przepisy,187702.html#:~:text=Z art. 62 p.b. wynika, że obiekty budowlane,oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów.
Wezwać do udostępnienia lokalu, w razie odmowy zgłosić do PINB.

Stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 7 marca 2008 r., sygn. III CZP 10/08.
Według tej koncepcji „Właściciel lokalu mieszkalnego ponosi wydatki związane z utrzymaniem w należytym stanie balkonu stanowiącego pomieszczenie pomocnicze służące wyłącznie zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych osób zamieszkałych w tym lokalu. Wydatki na remonty i bieżącą konserwację części budynku, które są elementem konstrukcji balkonu trwale połączonym z budynkiem obciążają wspólnotę mieszkaniową”. SN dokonał w uchwale podziału balkonu na dwie części – część stanowiącą pomieszczenie pomocnicze do lokalu oraz część stanowiącą nieruchomość wspólną. Przyjmując tę koncepcję, podział kosztów pomiędzy właściciela a wspólnotę następuje w częściach, których wielkość zależy od konstrukcji i budowy balkonu.

Jak wynika z powyżej opisanych poglądów SN, nie jest możliwe jednoznaczne określenie prawnorzeczowego statusu balkonów i tarasów. Mają one bowiem specyficzny, dualistyczny status, według którego elementy balkonu niesłużące do wyłącznego użytku właściciela lokalu stanowią część nieruchomości wspólnej, a elementy służące zaspokojeniu indywidualnych potrzeb właściciela lokalu uważane są za część składową tego lokalu.

Jak wskazuje doktryna, w praktyce częściami, które stanowią część wspólną nieruchomości, są na pewno: płyta balkonowa wraz z izolacją, balustrada balkonu oraz połączone fragmenty elewacji. Oznacza to, że właściciel lokalu nie może ingerować w stan i wygląd tych części, przykładowo poprzez naruszenie elewacji, trwałą zmianę wyglądu balustrady czy samodzielne pomalowanie ściany budynku znajdującej się w granicach balkonu. Utrzymywanie tych części balkonu leży w gestii wspólnoty mieszkaniowej. Natomiast fragmentem, który stanowi część składową lokalu i który właściciel może swobodnie modyfikować, jest posadzka. Właściciel może więc wymienić płytki balkonowe i w tym zakresie obowiązany jest do utrzymania ich w należytym stanie. Dodać należy, że z tego względu ponosi on odpowiedzialność za ewentualną szkodę wyrządzoną przez niewłaściwe położenie płytek czy też oberwanie się fragmentu posadzki. Ponadto właściciel może dowolnie dekorować przestrzeń balkonu, wyposażając ją w meble czy rośliny. Ważne jest jednak, by dokonywane zmiany nie naruszały trwale technicznej konstrukcji balkonu.

UMOWA QUOAD USUM
W kontekście niniejszego artykułu wspomnieć należy o coraz bardziej popularnym działaniu deweloperów, polegającym na sprzedaży lokalu z zastrzeżeniem, że balkon czy taras pozostają częścią nieruchomości wspólnej. Następnie dokonywany zostaje tak zwany podział quoad usum, tj. ustanowienie prawa do wyłącznego korzystania z danej części nieruchomości. Polega to na tym, że pomiędzy deweloperem reprezentującym wspólnotę a właścicielem danego lokalu zostaje zawarta umowa, na podstawie której balkon zostaje (jedynie faktycznie) wydzielony z nieruchomości wspólnej i oddany do wyłącznego korzystania na rzecz właściciela lokalu wraz z ponoszeniem kosztów jego utrzymania. Status balkonu nie zmienia się – nadal stanowi on część składową nieruchomości i współwłasność całej wspólnoty, natomiast na mocy umowy cywilnoprawnej o skutku wyłącznie obligacyjnym tylko jeden właściciel ma prawo z balkonu korzystać. Tak dokonany podział quoad usum pozwala na uregulowanie w dowolny sposób zakresu ingerencji korzystającego, przy zachowaniu statusu balkonu jako części składowej nieruchomości wspólnej. Ponadto skutkuje to tym, że faktycznie zmniejsza się obszar nieruchomości wspólnej, której utrzymanie obciąża całą wspólnotę, ponieważ koszty utrzymania balkonu ponosić będzie jedynie korzystający. Należy jednak mieć na uwadze, by zakres korzystania z balkonu został w takiej umowie precyzyjnie określony, a nie jedynie lakonicznie i jednostronnie wskazany przez dewelopera.
Podsumowując niniejsze rozważania stwierdzić należy, że status balkonów i tarasów nie jest jednolity. W zależności od tego, o jakiej części balkonu mówimy, odmienny będzie jej status prawnorzeczowy. Przyjęcie dualistycznej koncepcji okazuje się być w praktyce funkcjonalne, pozwala bowiem z jednej strony na ograniczoną ingerencję właściciela w wygląd balkonu i dostosowanie go do własnych potrzeb czy preferencji estetycznych, natomiast z drugiej strony – na utrzymywanie przez wspólnotę mieszkaniową konstrukcyjnych elementów w należytym stanie technicznym i estetycznym, pozostającym w spójności z resztą budynku. Niezależnie od tego, możliwe jest odmienne uregulowanie korzystania z części wspólnych nieruchomości poprzez ustanowienie podziału quoad usum.