Pomocne orzecznictwo:
z uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 31 lipca 2019 roku, sygnatura akt: XII C 467/19:
"Środki gromadzone na funduszu remontowym – od momentu dokonania wpłaty przez właścicieli – stanowią składnik majątku wspólnoty mieszkaniowej i nie podlegają rozliczeniu w ramach rozliczenia rocznego tak, jak standardowe zaliczki na bieżące utrzymanie. Trudno zresztą wyobrazić sobie sytuację, w której – gdy w danym roku nie przeprowadzonoby żadnego remontu – niewykorzystane zaliczki na fundusz remontowy byłyby zwracane właścicielom, a od początku roku kolejnego ponownie uiszczane. W przeciwieństwie do bieżącej konserwacji, remont nieruchomości wspólnej – konstrukcji budynku, jego fundamentów, ścian, dachu, warstw izolacyjnych, wspólnych części instalacji – z natury rzeczy generuje poważny poziom wydatków, które częstokroć nie mogą zostać pokryte ze środków bieżących, ale wymagają albo poczynienia oszczędności albo zaciągnięcia kredytu. Gromadzenie funduszu remontowego przez dłuższy, kilkuletni okres pozwala na przygotowanie inwestycji pod względem finansowym. Na tym także polega zapewnienie płynności finansowej stanowiące przejaw prawidłowego zarządzania."
https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/$N/155025000006003_XII_C_000467_2019_Uz_2019-09-10_001

Moim zdaniem w przypadku tej uchwały, która dotyczy wymiaru czynszu, tj. obniżenia jego wysokości, gdy nie dochodzi do naruszenia praw nabytych, trudno będzie przeforsować stanowisko o jej niezgodności z prawem w związku z naruszeniem wyartykułowanej powyżej zasady. Każdą sytuację należy rozpatrywać odmiennie, w zależności od stanu faktycznego, a w tym przypadku mamy pandemię, działalność gospodarczą była w dużym stopniu ograniczona, być może zobowiązani składali już jakieś wnioski w tej sprawie jeszcze przed podjęciem uchwały. Wyobraźmy sobie taką sytuację, gdy nie ma uchwały - przecież sąd, gdyby doszło do jakiegoś procesu o zapłatę, może ten czynsz obniżyć, prawda? Obniżyć wstecz, ukształtować stosunek prawny w inny sposób, aniżeli ten, który określono w umowie.

Art. 14 ustawy o własności lokali zawiera wyliczenie przykładowych kosztów. "Na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się
w szczególności". Nie jest to katalog zamknięty.

Sąd jest związany tą hierarchią, to system prawny. Właściciele lokali swoją nie mają uprawnień do modyfikowania ustaw swoją działalnością uchwałodawczą.
Nie mniej jednak kwestia, czy można obciążyć kosztami postępowania osoby, które się do niego przyczyniły jest dość interesująca. Właściciele mają swoje obowiązki, m.in. udział w zarządzie nieruchomością wspólną (art. 27 uwl).

Tak to jest katalog otwarty, dlatego wszystko to, czego nie wyszczególniono w tym katalogu wprost, nie może stanowić przedmiotu pełnomocnictwa rodzajowego z tej właśnie przyczyny, że takie pełnomocnictwo wymaga tego wyszczególnienia. Na tym polega istota pełnomocnictwa rodzajowego.

Tak, to klauzula niedozwolona. Takie pouczenie powinien zawrzeć notariusz w akcie notarialnym - powinien wpisać, że postanowienie to jest nieskuteczne, nie wywołuje skutków prawnych. Sądzę jednak, że tego nie uczynił, mimo że powinien, w dodatku za tę umowę pobrał opłatę, również od nabywcy.

Zgoda na prowadzenie przez innych współwłaścicieli lokali użytkowych sprzedaży alkoholu to klauzula abuzywna - wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 15 listopada 2017 r., sygn. akt VII ACa 974/17.

Ponadto, udzielenie pełnomocnictwa zarządowi do udzielania takich zgód, to niedozwolone ominięcie prawa, również kaluzula abuzywna. Zarząd, czy zarządca któemu powierzono sprawowanie zarządu, działa w takim przypadku na podstawie uchwały właścicieli lokali, ponieważ czynność przekracza zarząd zwykłego zarządu.

Co Pan rozumie przez zaniżanie wpłaconych kwot? Wspólnota mieszkaniowa podejmuje uchwały w przedmiocie zaliczek na pokrycie kosztów zarządu, właściciele wpłacają te zaliczki na rachunek bankowy, o zaniżaniu nie może być zatem mowy.
Proszę poprosić o wydruk, na którym zostaną wykazana wszystkie naliczenia i wpłaty.

Współwłasność przymusowa obejmuje grunt i jego części składowe z wyjątkiem lokali stanowiących odrębne nieruchomości.
Każdy właściciel lokalu jest jednocześnie współwłaścicielem nieruchomości wspólnej. Współwłasność jest "przymusowa", ponieważ nie zależy od woli właściciela i pozostaje w ścisłym związku z własnością lokalu.

Budynek (z wyłączeniem lokali stanowiących odrębne nieruchomości), podobnie jak nasadzenia, ogrodzenie, itd, stanowi przedmiot współwłasności.
Oznacza to, że dach, albo drzewo nasadzone na wspólnym gruncie, stanowi przedmiot współwłasności wszystkich właścicieli lokali.
W artykule występuje pewna nieścisłość, posiadacz to niekoniecznie właściciel.

Wielkość udziału ma znaczenie w przypadku głosowania, podziały przychodów i kosztów, może też, w przypadku tzw. małej wspólnoty, przesądzić o prawie właściciela do wystąpienie do sądu o wyrażenie zgody na czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu.

Złożyć oświadczenie o braku podstaw, deweloper może wystąpić do sądu o zapłatę, wtedy trzeba będzie prowadzic proces. Można też zapłacić dla świętego spokoju. Na gruncie prawnym roszczenie o zapłatę dewelopera jest bezzasadne, ponieważ to ten deweloper jako właściciel lokali niewyodrębnionych dzierżył udziały w nieruchomości wspólnej. Wskazana klauzula jest abuzywna i nie wiąże. Należałoby rozpatrzyć zatem te sprawę w taki sposób, jakby tej klauzuli w zakresie dotyczącym udziałów w nieruchomości wspólnej nie było.
Czy uważa Pan, że deweloper może obciążać nabywcę kosztami utrzymania osiedla na etapie sprzedaży lokali? Idąc takim tokiem rozumowania, to pownien Pan pokryć koszty uszkodzonych latarni, czy bramy garażowej, albo zapłacić za doposażenie obiektu.

Uważam, że deweloper powinien wcześniej zaplanować kwestię rozliczenia kosztów. Z jednej strony rzeczywiście nabywca korzysta ze wspólnych urządzeń, z drugiej jednak nie ma żadnego wpływu na te koszty. Proszę o zacytowanie zapisu z protokołu, moim zdaniem mamy tu do czynienia z klauzulą niedozwoloną.

Pomocne orzecznictwo:
z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2019 r., sygn. akt: VII AGa 1959/18:


"... wskazanej klauzuli wiąże się również z brakiem wskazania kosztów - ich rodzaju i wysokości, do których ponoszenia miałby być zobowiązany nabywca. Jest więc nieprecyzyjna i niejasna, co oznacza, że to deweloper będzie ostatecznie określał, które koszty będzie zobowiązany konsument ponieść. Uznać więc należy, że stanowi ona klauzulę wymienioną w art. 385 (3) pkt 9 k.c., czyli taką, która przyznaje kontrahentowi konsumenta uprawnienie do dokonywania wiążącej interpretacji umowy."